Bu safhadaki amaç

Kas gücüyle devrialem, Avustralya'da karaya ayak basacak. Orada Avustralya'nın güneydoğusunda 2,228 metre yüksekliğine erişen ve adanın en yüksek noktası olan Kosciuszko'ya çıkılacak.

Okyanusya kıtasının en yüksek noktası Carstenz zirvesidir (Punjak Jaya). Yeni Gine adasının Irian Jaya ya da yerli adıyla Batı Papua diye bilinen batı yarısında bulunan bu zirve, tropik ormanlardan 4,884 metre yüksekliğe erişmektedir. Bu zirvenin ilk çıkışı Heinrich Harrer tarafından 1962 yılında başarılmıştır. Bu çıkış, Harrer'in "I Come From the Stone Age" kitabında anlatılmaktadır.

Carstenz için gerekli izinleri edinmek, adadaki bağımsızlık hareketlerinden dolayı son senelerde epey zorlaşmıştı. Çıkışları gerçekleştiren ekipler, genellikle dağa yakın bir köye uçakla varmakta, oradan helikopterle ana kampa ulaşmaktaydılar. Yakın geçmişte çıkışı bu şekilde gerçekleştiren bir ekibin, 9 ayrı makamdan izin belgesi edinmesi gerekmiş(!) ve karadan ulaşıma izin verilmemişti. Topraklarından geçiş için yerli kabilelerden izin almak, yerinde görüşülmesi gereken ve garanti olmayan bir konuydu. Bizim amacımız denizden zirveye kas gücüyle ulaşmak olduğundan, daha uzun bir mesafeyi yerli patikalarını kullanarak yürümemiz gerekmekteydi. Sonuçta, klasik "Avustralya kıtası" tanımını kullanmaya karar verdik ve Carstenz zirve çıkışını daha sonraya, adada barışın sağlandığı bir zamana erteledik.

Kas gücüyle devrialem şimdi Avustralya üzerinden devam edecek. Papua Yeni Gine'de karaya ayak basılan noktadan, Avustralya'nın güneydoğusundaki Kosciuszko'ya doğru ilerlenecek.

Rota bilgileri

Eger bilgisayarınıza Google Earth yüklediyseniz, Pasifik Okyanusu geçişi ve devrialemin detaylarını buradan görebilirsiniz. NOT: Gezinmek için küreyi çevirin. Kürede herhangi bir noktaya tıklayıp küreyi hareketlendirebilirsiniz. Kullanım için: sola-ok   |  küreyi sola döndür sağa-ok  |  küreyi sağa döndür aşağıya-ok  |  küreyi aşağıya yuvarla yukarıya-ok  |  küreyi yukarıya yuvarla N düğmesi  |  kuzeyi yukarıya getir = düğmesi  |  yüzeye yaklaş - düğmesi  |  yüzeyden yukarıya uç Eger Google Earth yüklenmemişse, buradan indiriniz. Küre üzerinde haber yazılan noktaların da üzerinde işaretlendiği Kırmızı bir çizgi göreceksiniz. Bu çizgi kas gücüyle devrialem mücadelesinin geçtiği yerleri ifade ediyor. Gri renkteki çizgiler, Filipinler ve Papua Yeni Gine arasında, gemiyle seyir halinde geçen zamanı gösteriyor. Kürenin zıt tarafında, antipotların çizdiği, yeşil renkte gösterdiğimiz rota var. Bu çizgiler eğer iyi görünmüyorsa o zaman Google Earth kurgularında, "Tools\Options" menüsünden "graphics preferences" altında "OpenGL" seçeneğini değiştiriniz.

Yapılanlar

2007 Mayısında, Erden Eruç, Seattle'dan San Francisco körfezinin kuzeyinde bulunan Tiburon'daki Corinthian Yat Kulübüne pedal bastı. Haziran ayında karaya doğru esen yeller iki kez Pasifik okyanusuna açılmasını engelledi. Körfezin okyanusla buluştuğu Golden Gate boğazında oluşan güçlü gelgit akıntıları çıkışın takvimini sınırlamaktaydı. Bu ek değişkeni elemek için çıkış, San Francisco'nun biraz kuzeybatısındaki Bodega Bay balıkçı limanına kaydırıldı. Sonunda 10 Temmuz 2007 tarihinde rüzgarlar denk gelince oradan demir almak mümkün oldu.

10 Temmuz 1007 ve 17 Mayıs 2008 tarihleri arasında Erden Eruç, California sahillerindeki Bodega Bay'den Papua Yeni Gine sularına kadar kürek çekti. Açık deniz kayığında kürek başında geçirdiği 312 günle, yalnız başına denizde en uzun süre kalan kürekçiye dair Guinness Dünya Rekoru'nu devraldı. Daha önceki rekor 304 gün ile, okyanus kürekçiliğinin öncülerinden ve denizde kaybolan Ingiliz Peter Bird'e aitti.

Erden'in Avustralya'ya ulaşmak amacıyla kürek başında geçirdiği 2007-08 kış aylarında, Pasifik'te La Niña iklim şartları oluştu. Bu şartlarda Pasifik okyanusunun doğu kısmında yüzeye vuran soğuk su akıntıları nedeniyle ekvator civarında batıya doğru daha güçlü rüzgarlar oluşur. Bunların batıya taşıdığı sıcak yüzey suları nedeniyle batı Pasifik'te daha ağır muson yağmurları ve daha çok kasırga ihtimali yaratır. Böylesi güçlü rüzgarlar nedeniyle Erden'in vaktinde ekvatorun güneyine geçemediğini ve dolayısıyla Avustralya'ya ulaşma şansını yitirdiğini tahmin ediyoruz.

14 Mayısta Erden geçişinin en güneydeki noktasına ulaştığında, deniz aleyhine döndü. Papua Yeni Gine'nin Wewak limanının 137 denizmili kuzeyine varmıştı. Manu adası ve Ninigo Group atolünün arasında bir yerdeydi. 200 denizmili güneybatısındaki Jayapura'da, ekip arkadaşları 7 hurç erzakla onu beklemekteydi. Fakat teknesinde kalan 10 günlük yiyecekle birlikte önce batıdan, sonra güneyden esmeye başlayan rüzgarlarla deniz onu tekrar karadan açığa, kuzeyindeki fırtına güzergahlarına doğru sürmeye başladı. Tayfun mevsimi zaten başlamıştı -- 3 Mayısta kuzeybatısındaki Palau civarında oluşan kasırganın yüksek irtifaya çektiği hava, çeperlerinde yüzeye döndüğünde, Erden'in lehine kuzeybatıdan rüzgar getirerek en nihayet ekvatorun güneyine kaçabilmesine yardım etmişti. Ancak şimdi şartlar tam aksi yönde gelişiyordu. Aradaki mesafenin büyüklüğü nedeniyle Erden'e denizde ikmal için Jayapura'dan menzili yetecek bir tekne bulunamamıştı.

Teknesinde kalan sınırlı erzakla fırtına güzergahlarına taşınmak iyiye alamet değildi ve büyük bir ihtimalle teknenin kaybına neden olabilecek acil bir kurtarma operasyonuna bile neden olabilecekti. Sorumlu bir denizci olarak Erden'e düşen, riskleri tartıp yardıma gelecekler için en az tehlike yaratacak seçenekte karar kılmaktı. Civardaki Filipinler'den Frabelle Balıkçılık Şirketi'ne ait gemiler, Erden'in teknesinin denizden toplanmasında yardımcı oldular ve tayfun mevsimi geçene kadar Mindanao adasındaki General Santos Şehri yakınındaki tesislerinde tekneyi emniyete aldılar.

Erden daha sonra tekrar Filipinlere döndü ve orada Aralık ayını teknesini yeniden seyre hazır hale getirmeye odaklandı. 15 Ocak 2009 tarihinde Erden teknesiyle birlikte Papua Yeni Gine sularında 17 Mayıstaki aynı konumda (A) denize indirildi. Erden o noktadan başlayarak 20 gün daha kürek çekti ve teknesini Papua Yeni Gine'nin kuzey kıyısındaki Finsch Harbor'da iskeleye bağladı. Kıyılardaki muson yağmurlarının oluşturduğu rüzgar Erden'i açığa ittiği için, Madang limanında (B) karaya çıkması mümkün olmamıştı. Swire Shipping ve Steamships Shipping şirketlerinin yardımıyla, Lae limanı (C) teknenin emniyete alındığı ve Papua Yeni Gine'deki diğer safhaların desteğinin sağlandığı lojistik merkezimiz oldu.

Takip ettiniz umarız:
  312 gün (!!!) boyunca, California sahillerinden Papua Yeni Gine sularına kadar kürek çekildi,
  20 gün daha Bismarck denizindeki mücadelenin akabinde Papua Yeni Gine'de karaya çıkıldı.
  Teknenin yeri -- bizim verdiğimiz koordinatlarla harita
  Londra'daki Okyanus Kürekçileri Derneğinde -- ARGOS vericisinden haritalar
  Google Earth'de Pasifik dahil devrialem çabası -- tıklayınız

2009 Eylül ayında Erden, Kamlawa köyünden Şubat ayında ona yol göstermek için yerli kanolarıyla denize açılan iki dostu Philip Sigob ve Christian Sami ile birlikte Finsch Harbor koyunda karaya çıktığı Maneba iskelesinden yürümeye başladı. Beş gün boyunca kumsallarda ve çamurlu patikalarda yol aldıktan sonra Lae'nin 40km doğusundaki Bukawa köyüne ulaştılar. Bir sürü dere ve büyük nehir geçilmiş, bazı dar kumsallar ise gelgitin alçaldığı zamanlarda geçit vermişti.

2009 Ekim ayında Erden yolculuğunu Bukawa'dan Oro Bay'e (D) kadar 20 günde kanoyla (sea kayak) ilerletti. Papua Yeni Gine'nin Solomon Denizi kıyıları boyunca katedilen bu bölümde ona Washington'dan Norman Watts eşlik etti. 223 denizmili mesafe katedilen bu sürede karşılaştıkları en büyük sorun, "sand fly" diye bilinen tatarcık büyüklüğünde ve ısırdığında kötü kaşıntı yapan sineklerdi.

2009 Kasım ayında Erden ile beraber Oro Bay'den güneydeki Port Moresby'e kadar ülkeyi kıyıdan kıyıya aşmak üzere arkadaşı Doug Hilderbrand Papua Yeni Gine'ye geldi. 11 Kasım günü, Erden'in Oro Bay'de kanoyla vardığı noktadan yürümeye başladılar. Port Moresby'deki yat kulübüne kadar eşlik etmek için Kokoda Trekking şirketinden Wayne Urina rehber olarak onlara katıldı. Kokoda'ya kadar giden yolu takip eden ekip, 2007 Kasım ayında bölgeyi etkileyen Guba kasırgasının yıktığı köprüler nedeniyle bir çok nehri yürüyerek geçmek zorunda kaldı. Owen Stanley sıradağlarını geçebilmek için Kokoda'dan itibaren 2. Dünya Savaşı sırasında 1942 yılında Japonların Port Moresby'yi ele geçirmek için ilerledikleri ve Avustralyalıların adım adım geri çekilip sonunda Japonlari geri ittiği tarihi Kokoda Patikası'nı kullanan ekip, 26 Kasım günü Port Moresby'deki Royal Papua Yat Kulübü'ne ulaştı (E). 271 km mesafe dağ tepe aşıp yürüyerek katedilmiş, gölgede 37 dereceye çıkan tropik nemli sıcakta zorlu patikalar, yağmur çamur ve riskli nehir geçişleri dahil halledilmişti.

8 Aralık sabahı Erden, Avustralya'ya ulaşmak üzere Royal Papua Yat Kulübü'nden Mercan Denizi'ne açıldı. Başlangıçta batıdan esen beklenmedik rüzgarlar ve ilk iki hafta Papua Yeni Gine'nin kara etkisiyle hep öğleden sonraları güneyden esen yeller onu çok uğraştıracaktı. Kürek başında geçen sayısız saatler ve az uyku sonrasında Büyük Mercan Resifi 31 Aralık günü aşıldı. O akşam herkes yeni yılı kutlarken Erden resifin arkasında demir atmış, en nıhayet emniyette uyumaktaydı. Resifin arkasındaki sığ sularda demir atabilmesi sayesinde rüzgarlara ve güçlü gelgit akıntılarına rağmen Erden artık nispeten daha kolay rota tutturabilmekteydi. Avustralya'ya resmi giriş noktası olan Thursday adasından başka yerde karaya çıkmasına izin verilmediği için 10 Ocak 2010 sabahı, Cape York yarımadasının ucuna yakın, Turtlehead adasının (F) güneydoğusundaki Sharp Point burnunun dibinde Escape nehrinin ağzında (G10.9610 D142.7225) Erden demir attı ve Mercan Denizi geçişini 33ncü günde başarıyla noktaladı.

Aynı noktaya 28 Ocak günü bir kanoyla geri dönen Erden, Cape York yarımadasının ücra kuzeydoğu kıyılarını güneye doğru katettikten sonra 15 Şubat günü asfalt yolların ulaştığı Cooktown (G) kıyı kasabasına vardı. Üç günde orada hazırlıklarını tamamladıktan sonra güneye doğru pedal basmaya başlayan Erden, Queensland eyaletinde yol boyunca okul ziyaretlerinde bulundu, daha sonra New South Wales eyaletine geçip Kosciuszko (H) zirvesinin bulunduğu Snowy Mountains milli parkına yöneldi ve 3.607 km yol katettikten sonra dağın altındaki Thredbo dağ köyüne ulaştı ve 10 Nisan günü bu çıkış gerçekleşti. Diğer kıtaların herbirindeki en yüksek noktalara göre nisbeten kolay olmasına rağmen, Kosciuszko kendine has güzellikleri, dünyanın başka hiç bir yerinde bulunmayan bitki örtüsü, kabukları rengarenk Snow Gum ağaçları ve aborijin kültüründeki kutsal yeri nedeni ile önemli bir tecrübe oldu. Bilhassa Nancy Board ile birlikte bu çıkışın yapılmış olması, Altı Zirve Projesi içinde bu zirveyi unutulmaz kıldı.

İlk dönemlerin özeti

2003 yılında, Altı Zirve Projesinin 1. safhasında, Denali (Mt. McKinley) dağının zirvesine kas gücüyle ulaştık. Ardından Erden hem tanıtım için, hem de Miami'den demir alacağını düşünerek 2004 sonbaharında, Seattle'dan Miami'ye Göran usulü yükünü bisikletle çekerek pedal bastı. Amacı Miami'den açılıp, Küba'nın etrafını döndükten sonra Panama'ya ulaşmak, oradan yoluna devam etmekti. Dünyanın etrafı kürekle dolanılacaksa, teknenin başladıgı noktaya geri dönmesi gerektiği düşünülmekteydi. O düşünceyle Miami'ye kadar 82 günde 6.400km yol katedildi.

Bilenlerin aksine tavsiyelerine, Panama Kanalı için izin alınamamasına ve Atlas okyanusu geçişinden edindiği tecrübeye dayanarak, Erden Miami'den demir almanın akıl karı olmadığına ikna oldu ve planlar San Fransisko civarından açılmak üzere değişti. Şimdi dünyanın etrafını sadece kürekle dolanmaya çalışmak yerine, karadan bisikletle etaplar da planlanıyor.

2006 başında Altı Zirve Projesine kısa bir süre ara veren Erden, Atlas Okyanusunda Las Palmas'tan Guadeloupe'ye kadar yalnız başına kürek çekerek, kürekle okyanus geçen ilk Türk oldu.

Takip ettiniz umarız:
  Kanarya adalarından başlayarak 92 günde Atlas okyanusu geçildi, 96. günde Guadeloupe'de karaya çıkıldı!!!
  Teknenin yeri -- bizim verdiğimiz koordinatlarla harita
  Londra'daki Okyanus Kürekçileri Derneğinde -- ARGOS vericisinden haritalar